Л.ӨЛЗИЙТӨГС “ҮЗЭХИЙН ХЯЗГААР” НОМНООС

Уучлахыг нь би мэддэг
Урвахыг нь та мэддэг
Уйлаад гуйх чинь худлаа байдаг ч
Унахад чинь би таны л төлөө залбирдаг
Өө, өгөх л гэж өгсөн бие минь!
Авах л гэж авсан та минь!
Өшрөөд уйлах минь үнэн байдаг ч
Үнсэхэд чинь л би нулимстай инээж эргэдэг
Хайрлахыг нь би мэддэг
Халгихыг нь та мэддэг
Харцаа нуугаад худлаа байдаг ч
Халтирахад чинь би таны төлөө өвддөг
Зовох л гэж зольсон бие минь!
Зовоох л гэж учирсан та минь!
Зоргоор одохдоо хүнийх байдаг ч
Зориод ирэхдээ минийх болдог
Өө, яана гэх вэ
Өгөх л гэж өгсөн...